ABD Merkez Bankası (FED) başkan yardımcısı Don Kohn’ın 17 Nisan 2008 tarihinde yaptığı açıklamaya göre, denetleyiciler gelecekte yatırım bankalarını genel borç oranlarını düşürmeye teşvik edecek bir koşul olarak uzun vadeli borç ile sermaye temini konusunda zorlayabilir.
Birleşik Devletler Merkez Bankası’nın iki numaralı ismi Kohn’un söylediğine göre bu durum hissedarlar için masraflı olabilir ancak finans sitemini daha istikrarlı bir hale getirebilir ve geniş ekonomideki risk oranını düşürebilir.
Kohn’un yorumları gösteriyor ki ABD Merkez Bankası, Bear Stearns’ın acil durum kurtarma operasyonunun yatırım bankalarının denetlenmesindeki geniş kapsamlı değişimler konusunda takip edilmesi gerekiyor. Yatırım bankacıları bu tür değişimlerin kar oranlarını düşürmesinden korkuyor.
Birleşik Devletler Hazine sekreteri ve Goldman Sachs’ın eski yönetim kurulu başkanı Hank Paulson, daha az radikal değişimi savunuyor. Yaklaşan seçimler ile birlikte bu tür konular hakkında alınacak nihai kararların bir sonraki yönetim tarafından verilecek olması Wall Street tarafından pek sıcak karşılanmayabilir.
“Kredi krizi gösterdi ki bankacılık sistemi ve menkul kıymetler borsası birbirine öylesine karışmıştı ki aslında tek bir kredi pazarı vardı”, diyor Don Kohn.
Bu durum finans sistemindeki önemleri yüzünden her zaman denetlenen ticari bankalar için yeni ve yüksek risklerin doğmasına neden oldu. Aynı zamanda politikacıların artık yatırım bankacılığı tarafında ortaya çıkan ve tüm sektörü etkileyen riskleri görmezden gelemeyeceği anlamına da geldi.
Kohn, “Yalnızca bankalardaki değil aynı zamanda menkul değerler şirketlerinde meydana gelen aşırı borçlanma ve bankaya hücum konularındaki hassasiyetten ötürü endişelenmeliyiz”, dedi.
Bear Stearns’ın borçları özsarmayesinin yaklaşık 30 katı oldu. Bu kayda değer oran günlük teminatlı krediler şeklinde idi.
Pek çok uzman, yatırım bankalarının ticari bankalar ile aynı sermaye ihtiyacına konu edilebileceğini savundu – borç limitlerini etkileyecek ihtiyaçlar. Buna rağmen Kohn, bu amacı gerçekleştirmek için alternatif bir yol önerdi.
Müfettişler yatırım bankaları ve ticari bankaların dirençli likidite risk yönetimi sözleşmelerini uygulamalarını talep etmeli. Bu planları uygulamak muhtemelen günlük borçlanmaların uzun vadeli borçlar ile yer değiştirmesini gerektirecek.
Bu durum bu tür bankaların toptan fonlama pazarında her türlü ani özgüven kaybına karşı daha az kırılgan olmalarını sağlayabilir ancak aynı zamanda bankaların normal zamana göre daha az karlı olmasına ve borç ile büyüme teşviğinin azalmasına neden olabilir.
“Uzun vadeli borçlanma kaynaklarının daha pahalı olma eğiliminde olması nedeni ile hem yatırım bankaları hem de ticari bankalar daha önceye kıyasla daha az borç ile yatırım yaparak çalışmanın daha karlı olduğu sonucuna vardı,” diyor Kohn. Ancak “merkezinde daha az borç olan bir finans sistemi daha sabit ve dirençli bir sistem haline gelir”.
Kohn, büyük ticari bankaların menkul kıymetler borsasına açık hisseleri ile ilgili risk yonetimlerini revize etmeleri ve denetleyicilerin bilanço dışı izlenen yatırım araçları gibi operasyonel eylemlere daha yüksek sermaye ücretleri uygulamaları gerektiğini belirtti.
İpoteklerin ve tüketici kredilerinin menkul kıymetleştirmesinin, büyük bankaların sahip oldukları kredileri etkin olarak menkul kıymetleştirememesi sonucu küçük bankalara bırakılan kredilerin bu bankaların karşı karşıya kaldığı risk yoğunlaşması artışına olan ters etkisi konusunda uyardı.
Denetleyiciler, Birleşik Devletlerde yaşanan ekonomik çöküşün, şu anda bankaların toplam kredi portföyünün yaklaşık %50’sini oluşturan ticari gayrimenkul kredilerinde artışa neden olması durumunda bazı küçük bankaların olumsuz etkilenmesinden korkuyor.
